ตอนที่ 163 อานุภาพมารล้นเหลือ

ตอนที่ 163 อานุภาพมารล้นเหลือ

เจียงอิ่นจือรู้สึกว่าโฉมงามตรงหน้าผู้นี้ เดี๋ยวก็มีความคิดหนึ่ง เดี๋ยวก็มีความคิดหนึ่ง ช่างสนทนาด้วยยากยิ่งนัก

“ข้าจะไป! ต่อให้ข้าไป เจ้าก็จับข้าไม่ได้!” เจียงอิ่นจือรู้สึกว่านางไม่ควรเชื่อฟังเพียงเพราะตนเองฝีมือด้อยกว่าอีกฝ่ายเล็กน้อย

ทว่าฉืออู่เมื่อได้ยินเช่นนั้น เพียงพยักหน้าเล็กน้อย “เช่นนั้นก็ดี”

เจียงอิ่นจือ: ...........

“มีคนเคยบอกเจ้าหรือไม่ว่าเจ้าช่างสนทนาเก่งเหลือเกิน?”

ฉืออู่หวนนึกเล็กน้อยแล้วกล่าว “บ่อยครั้ง”

เจียงอิ่นจือเอนกายลงนอน แล้วส่งสายตาให้ไป๋นั่วเอ๋อร์ “เจ้าคุยต่อเถิด ข้าคุยต่อไม่ไหวแล้ว”