กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 144 พี่สาวสอนได้ดีนัก
เผยจี้ถูกคำพูดนี้ทำเอาโกรธจนหัวเราะออกมา
“เป็นข้าที่อุ้มพี่สาวกลับมาตลอดทาง พี่สาวคงไม่ได้ลืมไปแล้วกระมัง?”
ฉืออู่ชะงักงันไปเล็กน้อย คล้ายง่วงงุนจนไม่อยากคิดอะไรมาก นางพึมพำ ‘อืม’ ออกมาคำหนึ่ง ก่อนจะโน้มตัวลงกอดเอวเขาแล้วหลับต่อ ราวกับกำลังกอดผ้าห่มตามปกติ
เผยจี้ถอนหายใจออกมา เขาโอบกอดนางให้แน่นขึ้นแล้วจัดท่าทางของทั้งสองให้เข้าที่ เผยจี้รู้สึกว่าท่าทางที่ขยับเขยื้อนไปมาเช่นนี้ดูไม่น่าดูเอาเสียเลย
“เจ้าขยับไปมาทำไมกัน? จะอยู่นิ่ง ๆ ไม่ได้หรือ?” เสียงของฉืออู่แหบพร่าและไร้เรี่ยวแรง ในน้ำเสียงเต็มไปด้วยความไม่พอใจ