ตอนที่ 143 เจ้าดูน่าสมเพชยิ่งนัก

ตอนที่ 143 เจ้าดูน่าสมเพชยิ่งนัก

เมื่อได้ยินเช่นนั้น แววตาของเผยจี้ก็หม่นแสงลงเล็กน้อย เขาขมวดคิ้วมองนาง

“ยังคงเป็นฝีมือของเฟิงโหลวอวี่ผู้นั้นอีกหรือ?”

ฉืออู่ดูเหมือนจะไม่ใส่ใจชื่อนี้แม้แต่น้อย นางตักรังนกนมลิ้นจี่กินพร้อมกับขนมบุปผาทองเงินคำหนึ่ง ก่อนจะกล่าวอย่างไม่รีบร้อน “ย่อมเป็นเขา ข้าถูกเขาใช้เป็นหนูทดลองพิษโดยเฉพาะ เรื่องนี้คนในตำหนักกษิติครรภ์หลายคนยังไม่รู้เลย”

นางกล่าวจบก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวอย่างเดือดดาล “พิษเหล่านั้นล้วนเป็นเฒ่าโจวเป็นผู้ปรุง ทุกครั้งที่กินยาพิษเข้าไป ข้าต้องด่าเขาสักยกหนึ่งเสมอ”

กินไปกินมาภายหลังยาเหล่านั้นก็ไม่อาจทำอันตรายข้าได้แม้แต่น้อย เฟิงโหลวอวี่ถึงได้ยอมรามือ”