กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 24 หากได้ให้กำเนิดบุตรกับเปิ่นหวัง
เผยจี้จ้องมองแขนที่อาบไปด้วยเลือดของนาง สีหน้าพลันดำมืดลง เขาหยิบขวดยาสมานแผลสองขวดส่งให้นาง
ฉืออู่กระชากแขนเสื้อออก ท่าทางที่นางโรยผงยาสมานแผลไม่ต่างอะไรกับการโรยเกลือ อีกทั้งยังไม่ส่งเสียงร้องออกมาแม้แต่คำเดียว
น้ำเสียงของเผยจี้ราบเรียบยิ่งนัก “ดูเหมือนเจ้าจะชินกับการบาดเจ็บเสียแล้ว”
เปลือกตาของฉืออู่สั่นไหวเล็กน้อย ท่าทางของนางไม่หยุดชะงักแม้แต่น้อย นางกล่าวว่า “ผู้ใดที่ก้าวออกมาจากค่ายองครักษ์ลับจะไม่ชินกับการบาดเจ็บกันเล่า?”
เผยจี้รู้สึกแปลกประหลาดใจเล็กน้อย องครักษ์ลับของเขาอย่างอิ่นเอ้อร์และคนอื่น ๆ ผู้ใดบ้างที่ไม่เคยบาดเจ็บมากกว่านาง ทว่ากลับไม่มีผู้ใดที่สามารถทนทานต่อยาสมานแผลของหมอฉีโดยไม่ส่งเสียงร้องได้เหมือนนาง