ตอนที่ 23 เปิ่นหวังมีปราณอาฆาตตั้งแต่เมื่อใด

ตอนที่ 23 เปิ่นหวังมีปราณอาฆาตตั้งแต่เมื่อใด?

เมื่อปราศจากการรบกวนของเผยจี้ ฉืออู่ในยามนี้แสดงได้ราวกับไร้ผู้คนรอบข้าง ฝีมือการแสดงล้ำลึกถึงขั้นไร้ที่ติ

เผยจี้มองฉืออู่ที่กำลังโก่งก้นคุกเข่าอยู่บนแท่นบรรทมแล้วโยกเตียงอย่างแรงด้วยใบหน้าดำทะมึน เสียงร้องครางอันเร่าร้อนเหล่านั้นช่างฟังไม่ได้ศัพท์โดยแท้

เผยจี้ถูกนางร้องเรียกจนต้องชะงักงันไป

เผยจี้เหลือบมองเวลาแล้วกล่าวด้วยใบหน้าดำทะมึน “พอได้แล้ว ไม่ต้องร้องเรียกอีก”

ฉืออู่นั่งกลับลงไป พลางหอบหายใจด้วยน้ำเสียงแหบพร่าเล็กน้อย “เรื่องนี้เหนื่อยนัก! ต้องเพิ่มเงินรางวัลให้ข้าด้วย!”

เผยจี้กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “เจ้านี่นับวันยิ่งร้องเรียกได้สมบทบาทขึ้นทุกที”