กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 30 อย่าตื่นเต้นไป ฉันไม่ได้อยู่บ้านเดียวกับรุ่นพี่เสียหน่อย
สนามบินเมืองหลวง
เฉินอวี่หยิบกระเป๋าเดินทางลงมาจากเบาะหลัง มองดูคนขับรถที่กำลังหิ้วข้าวของพะรุงพะรังลงมาจากกระโปรงท้ายรถ
“พี่ ฉันแค่กลับไปเยี่ยมตาเท่านั้นเอง พี่เตรียมของเยอะขนาดนี้ ท่านก็ไม่แน่ว่าจะกินหมดนะ”
ใช่แล้ว
หลังจากรู้ว่าเฉินอวี่วางแผนจะกลับบ้านไปเยี่ยมคุณปู่ผู้เฒ่า ลู่โยวก็โทรศัพท์สายเดียว สั่งให้คนตระเตรียมข้าวของสารพัดสิ่งกองโตไว้ทันที
ลู่โยวพับโทรศัพท์มือถือลง มองเฉินอวี่อย่างสุขุมแล้วเอ่ยปากว่า “นี่เป็นของที่ฉันแสดงความกตัญญูต่อผู้หลักผู้ใหญ่ นายเป็นแค่พนักงานส่งของที่ช่วยส่งให้ เข้าใจไหม”
“…”
เอาอีกแล้ว เอาอีกแล้ว
เฉินอวี่ถอนหายใจยาวอย่างจนใจ