เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 29 ขอแค่แบ่งเงินค่าขนมให้ฉันครึ่งหนึ่งก็พอ
“อืม ลำบากพี่สาวแล้ว”
เมื่อเห็นเด็กน้อยสองตัววิ่งกรูเข้ามาล้อมรอบตัวพลางร้องเหมียว ๆ เฉินอวี่ก็รู้สึกเกรงใจอยู่บ้าง
เขารู้สึกว่าตัวเองเหมือนกับพ่อสารเลวที่รับผิดชอบแค่ซื้อแต่ไม่รับผิดชอบเลี้ยงดู เด็กน้อยสองตัวมาอยู่ที่บ้านได้สัปดาห์กว่าแล้ว เขาไม่เคยให้อาหารพวกมันเกินสองครั้งเลย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการอยู่เป็นเพื่อน
เมื่อคิดได้เช่นนั้น เขาก็มองไปยังลู่โยวพลางเอ่ยอย่างจริงใจ “พี่ พวกมันเป็นตัวที่ผมพาเข้าบ้าน แต่ตอนนี้กลับคอยรบกวนพี่กับคุณป้าแม่บ้านอยู่ตลอด ไม่อย่างนั้น… สัปดาห์หน้าผมพาพวกมันไปอยู่ที่ฝั่งโรงเรียนดีไหม ผม…”
คำพูดยังไม่ทันจบ ก็เห็นลู่โยวที่อยู่บนโซฟาเอ่ยปฏิเสธอย่างร้อนรนเล็กน้อย
“ไม่ได้!”
“เอ๊ะ?”
เฉินอวี่งุนงงไปบ้าง
แต่กลับเห็นลู่โยวพูดจาอย่างหนักแน่นจริงจัง