กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 12 พ่อบุญธรรม แม่พวกเราแต่งออกไปได้ดีจริง ๆ
เมื่อการกล่าวสุนทรพจน์สิ้นสุดลง เสียงปรบมือดังกึกก้องก็ดังขึ้นทั่วทั้งหอประชุม
รอจนหลินซือหรวนกลับมานั่งที่เดิม หวังรุ่ยตงก็อดไม่ได้ที่จะสะกิดเฉินอวี่อีกครั้ง
“เหล่าเฉิน นายรู้สึกไหมว่า… เสื้อคลุมตัวนอกที่รุ่นพี่ใส่ดูคุ้นตาพิกล”
ไม่เพียงแต่จมูกไวเหมือนสุนัข แต่ตาสี่ตาก็ยังใช้การได้ดีจริง ๆ
หลังจากได้เห็นความคลั่งไคล้ของหวังรุ่ยตงแล้ว เฉินอวี่จึงเลือกที่จะแกล้งทำเป็นหูหนวกตาบอด เพื่อไม่ให้เพื่อนร่วมชั้นรอบข้างรู้เรื่องแล้วอิจฉาจนรุมสังหารยับเขา
“หือ เสื้อคลุมตัวนอกก็หน้าตาเหมือน ๆ กันหมด ไม่คุ้นตาสิถึงจะแปลกไม่ใช่เหรอ”
“ที่นายพูดมาก็มีเหตุผล”
ยังดีที่หวังรุ่ยตงยังคงหลอกง่ายอยู่
***