เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 177 ความบริสุทธิ์และการสร้างบาป (ขอรับการสนับสนุน)
บทที่ 177 ความบริสุทธิ์และการสร้างบาป (ขอรับการสนับสนุน)
สวีเฟิ่งเหนียนจนปัญญาจะเค้นคำใดออกมาได้ในที่สุด จึงเปลี่ยนไปถามแทนว่า "ในที่สุดแกก็ยอมตัดใจไม่กั๊กวิชาแล้วงั้นสิ? ไม่คิดจะเก็บของดีๆ ไว้ให้ศาสตราจารย์หลินเจี้ยโม่สุดที่รักของแก หรือโรงพยาบาลในเครือมหาวิทยาลัยเซียงหนานแล้วหรือไง?"
สวีเฟิ่งเหนียนหาคำมาบรรยายฟางเสียนไม่ได้ จึงทำได้เพียงเปลี่ยนมุมมาเล่นสงครามประสาทกดดันแทน
สีหน้าของฟางเสียนยังคงสงบนิ่ง เขายิ้มพลางเอ่ยออกมาอย่างลื่นไหล "ก็ยังเก็บไว้อยู่ครับ ศาสตราจารย์สวี คุณต้องเข้าใจนะว่าผมเป็นนักศึกษาของโรงพยาบาลเรา แถมโรงพยาบาลของเราก็เป็นแค่ที่เล็กๆ ทุนรอนไม่ได้หนาแน่น สู้โรงพยาบาลหัวซีที่มีรากฐานลึกซึ้งขนาดนั้นไม่ได้หรอกครับ..."
ฟางเสียนในตอนนี้รับมือกับการถูกกดดันแบบนี้ได้อย่างคล่องแคล่วขึ้นมากแล้ว ทั้งยังพูดจาตรงไปตรงมาอย่างยิ่ง
แน่ล่ะว่าจะต้องเก็บเอาไว้อยู่แล้ว
สวีเฟิ่งเหนียนยกมือขึ้นจนแทบอยากจะฟาดคน การได้อยู่ร่วมกับฟางเสียนมีหวังทำให้อายุขัยของเขาสั้นลงไปหลายปีเป็นแน่
ทว่าสิ่งที่ฟางเสียนทำ ก็เป็นเรื่องธรรมดาสามัญของมนุษย์
"งั้นแกก็พูดมาสิ ว่าไอ้ที่แกทิ้งไว้ให้ฉันเนี่ย มันเป็นของเฮงซวยอะไรกันแน่!" สวีเฟิ่งเหนียนตบโทรศัพท์มือถือลงกับโต๊ะด้วยความโมโห