เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 146 เธออย่าเข้าใจผิดไปล่ะแม่หนู! (ขอรับการสนับสนุน
บทที่ 146 เธออย่าเข้าใจผิดไปล่ะแม่หนู! (ขอรับการสนับสนุน)
"ไม่ต้องหรอกครับรุ่นพี่ ผมเช่าห้องอยู่ข้างนอกน่ะครับ" ฟางเสียนปฏิเสธอย่างสุภาพโดยไม่ได้อธิบายอะไรเพิ่มเติม
พออีกฝ่ายส่งเสียงอ๋อ ฟางเสียนก็สาวเท้าตรงดิ่งไปยังทิศทางของห้องเช่าทันที ฝีเท้าเร่งเร็วขึ้นราวกับกลัวว่าจะมีใครวิ่งตามมาข้างหลัง...
ไม่มีอะไรอื่นหรอก ก็ตอนนี้ฟางเสียนถือเงินก้อนโตไว้ในมือนี่นา!
เงินก้อนโตนี้เกินกว่าที่ฟางเสียนจะจินตนาการไว้ ถึงขั้นรู้สึกว่ามันร้อนลวกมือเลยทีเดียว
จนกระทั่งฟางเสียนหอบหิ้วข้าวของพะรุงพะรังมาถึงในห้องเช่า เขาถึงได้สูดหายใจเข้าลึกด้วยความหนาวสะท้าน
เขาเปิดโทรศัพท์มือถือดูยอดเงินคงเหลือในบัตรธนาคารที่ส่งกลับมาบนหน้าข้อความ
521541!
หน่วย สิบ ร้อย พัน หมื่น แสน...