ตอนที่ 0137

⬢⬢⬢

ตอนที่ 137 วิธีบำบัดด้วยตุ๊กตา

ปลายยามโหย่ว ตะวันคล้อยต่ำลง แสงทิวาเริ่มเลือนหาย ถนนหนทางที่เคยคึกคักก็ค่อย ๆ เงียบสงบลง

หน้าแผงลอยเล็ก ๆ ของหยุนจือจือกลับเงียบเหงา มีเพียงแสงเทียนริบหรี่ที่ไหวเอนไปตามสายลมแผ่วเบา

นางนับดูอย่างละเอียด ตั้งแต่เริ่มตั้งแผงจนถึงตอนนี้กลับขายตุ๊กตาไปได้เพียงสิบสองตัวเท่านั้น เมื่อเทียบกับเมื่อวานแล้ว ช่างแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว!

หวนนึกถึงเมื่อคืน หากมิใช่เพราะลูกค้ารายใหญ่แซ่เมิ่งผู้ใจป้ำคนนั้น ที่กว้านซื้อตุ๊กตาไปมากมายในคราเดียว แผงลอยของนางคงไม่ได้รับความนิยมอย่างรวดเร็วเช่นนั้น

ทว่าคืนนี้ เมื่อมองดูผู้คนที่เดินผ่านไปมาอย่างบางตา หยุนจือจืออดรู้สึกปวดหัวขึ้นมาไม่ได้