กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 249 มาเยือนฟาร์มรีสอร์ตซานสุ่ยอีกครา
เมื่อได้ยินหญิงชราผู้นี้ร้องห่มร้องไห้สารภาพความจริงออกมา ทุกคนที่อยู่ที่นั่นต่างก็พากันงุนงงไปหมด
พอมองดูบาดแผลที่ลำคอของนาง รวมถึงท่อนแขนและหน้าท้องที่แดงเถือก ใครบ้างจะไม่โมโห
“สรุปว่า เพื่อให้ได้กินอิ่มอยู่ดี คุณถึงขั้นยอมโกหกหลอกลวงพวกเรา แถมยังลงมือทำร้ายตัวเองอย่างนั้นหรือ” แพทย์คนหนึ่งเอ่ยถามขึ้นมา
หญิงชราร้องไห้สะอึกสะอื้นน้ำตานองหน้า “ฮือๆๆ ฉันรู้ความผิดแล้วจริงๆ ฉันเองก็ไม่ได้อยากทำแบบนี้หรอก แต่เป็นเพราะพวกคุณกระตือรือร้นกับฉันเกินไป ฉันก็เลย...”
“ความจริงฉันไม่ได้เป็นอะไรเลยสักนิด บาดแผลไม่ได้มีความผิดปกติแม้แต่น้อย ฉันมันไม่ใช่คน ฉันไม่ควรหลอกพวกคุณเลย จะเห็นแก่ที่ฉันแก่ปูนนี้แล้ว ไม่เอาความผิดกับฉันได้ไหม”