กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 248 กรรมตามสนอง
หลังจากแพทย์หลายคนนี้จากไป ชายชราก็ชี้หน้าหญิงชราทันทีว่าทำตัวไม่ถูกต้อง คนเขาอุตส่าห์เป็นห่วงเป็นใยขนาดนั้น เธอยังกล้าโกหกหน้าด้าน ๆ ได้ลงคอ
“สามี คำพูดมันไม่ได้เป็นแบบนั้นนะ ตั้งแต่วันสิ้นโลกมาฉันไม่เคยได้เสวยสุขเลยสักวัน ตอนนี้หายากนักที่จะสบายขนาดนี้ ฉันก็ย่อมอยากสบายต่ออีกสองวันสิ”
คำพูดทำนองนี้ เธอเคยพูดไปแล้วตั้งแต่เมื่อวาน
แพทย์เหล่านั้นทั้งจริงจังและกระตือรือร้น สุภาพกับเธออย่างยิ่ง เธอชื่นชอบความรู้สึกที่ได้รับการดูแลเอาใจใส่เช่นนี้เหลือเกิน
ที่สำคัญที่สุดก็คือ เธออยู่ที่นี่ได้กินดีอยู่ดี ทำไมเธอจะต้องออกไปอย่างซื่อ ๆ ด้วยเล่า?