ตอนที่ 116 นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ

ตอนที่ 116 นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ

คนทั่วไปเมื่อได้รับบาดเจ็บ อย่างน้อยก็ต้องรีบจัดการบาดแผล หรือไม่ก็เดือดดาลตอบโต้กลับทันที

แต่คนผู้นี้กลับไม่ทั้งทำแผล ไม่ทั้งโต้กลับ ได้แต่นั่งนิ่งงันอยู่กับพื้นอย่างโง่งม มองอย่างไรก็ผิดปกติ

ส่วนพวกของเขา ซึ่งก็คืออีกคนที่ร่วมโจมตีเหลยไห่หมิง เหงื่อเย็นไหลไม่หยุด ใบหน้าซีดเผือดไม่ต่างกัน

แต่ไม่นานเขาก็ตอบสนอง พรวดเดียวลุกขึ้นจากพื้น เตรียมจะหนีออกจากที่นี่

ทว่าเฟิงจิ่นที่รออยู่ด้านข้างเตรียมพร้อมมานานแล้ว เขาจึงกดตัวอีกฝ่ายไว้แน่น ไม่ยอมให้จากไป

“ขอร้องล่ะ ปล่อยฉันไปเถอะ ฉันเพิ่งอายุสามสิบกว่าเอง ฉันยังไม่อยากตาย”