กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 115 ลอบโจมตี
ทว่า หลังจากคนของกลุ่มเล็กแสงอรุณเดินชมฟาร์มรีสอร์ตซานสุ่ยเสร็จสิ้น เหลยไห่หมิงเพิ่งจะปลีกตัวจากทุกคนมุ่งหน้าไปยังห้องน้ำ เขาก็ถูกคนลอบจับตามองเสียแล้ว
เขาเดินไปข้างหน้าตามป้ายบอกทางบนทางเดินสายเล็ก เลี้ยวผ่านมุมหนึ่งไป และยังไม่ทันได้ก้าวเท้าเข้าห้องน้ำ ปากก็ถูกคนเอามือปิดแน่นจากด้านหลัง ทั้งแขนสองข้างก็ถูกพันธนาการไว้แน่นหนา
“เร็วเข้า คนของพวกมันอยู่ไม่ไกลจากแถวนี้ อย่าให้ใครจับได้เชียว” คนหนึ่งกระซิบเร่ง
“รู้แล้ว แกอย่ามาเร่งฉันสิ” อีกคนตอบกลับอย่างหงุดหงิด
ลางสังหรณ์แห่งความอัปมงคลผุดวาบขึ้นมาในใจ เหลยไห่หมิงดูเหมือนจะเดาอะไรได้บางอย่าง จึงเริ่มดิ้นรนสุดแรงทันที