ตอนที่ 47 เป็นเพื่อนธรรมดาก็ดีเหมือนกัน

ตอนที่ 47 เป็นเพื่อนธรรมดาก็ดีเหมือนกัน

ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเท่าไร เฟิงจิ่นก็กลับมาอีกครั้ง

“ลงมาเร็ว พวกเราไปกันได้แล้ว”

“ฆ่าหมดแล้วเหรอ” หลีซูแทบไม่อยากเชื่อ

“เบาเสียงหน่อย ข้างบนยังมีซอมบี้” เฟิงจิ่นกล่าวพลางกำดาบถังไว้ แล้วชะโงกออกไปมองด้านนอก

หลีซูตัวสั่นเทิ้มขณะปีนลงมาจากบนตู้ ขาทั้งสองข้างยังชาอยู่เล็กน้อย ราวกับไม่ยอมเชื่อฟัง

ไฟในทางเดินถูกเปิดแล้ว พื้นเกลื่อนไปด้วยซากซอมบี้โชกเลือด ภาพตรงหน้าชวนให้สะเทือนขวัญ

ยามเหยียบลงบนพื้นเหนียวหนืด ความรู้สึกประหลาดนั้นยากจะบรรยาย โชคดีที่หลีซูไม่ใช่มือใหม่ จึงไม่ได้มีปฏิกิริยารุนแรงนัก