ตอนที่ 46 กระอักกระอ่วนจะตายอยู่แล้ว

ตอนที่ 46 กระอักกระอ่วนจะตายอยู่แล้ว

คำพูดของหลีซูราวกับสายฟ้าฟาดกึกก้องที่ข้างหูของเฟิงจิ่น

เขาเข้าใจความหมายในทันที กระอักกระอ่วนใจจนอยากจะมุดรูหนีลงดินไปเสียให้รู้แล้วรู้รอด

ราวกับกินพริกปีศาจเข้าไป ใบหน้าของเขาร้อนผ่าวอย่างยิ่ง หูอื้ออึง ลำคอยิ่งกระหายน้ำอย่างรุนแรง

เมื่อครู่นี้เพราะตึงเครียดเกินไป เขาจึงมองข้ามรายละเอียดนี้ไปเสียสนิท มีชีวิตมาตั้งหลายปี นี่เป็นครั้งแรกที่เขาจนตรอกขัดเขินถึงเพียงนี้

แต่จะว่าไปแล้ว หลีซูมีใบหน้าใสซื่อบริสุทธิ์ พูดจาแบบนี้ออกมาได้อย่างไรกัน