กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เห็นกล้ามเนื้อแขนของหวังหยาซิงตึงเครียดเล็กน้อย เธอกำลังจะโยนตัวเองออกไปเหมือนขยะจริง ๆ
สีตงเว่ยตื่นตระหนกในใจ
ใบหน้าสวยที่เดิมยังคงมีท่าทีท้าทายอยู่บ้างนั้น ทันใดก็กลายเป็นดอกลี่หัวร่วงหยาดน้ำฝน ดูน่าสงสารอย่างยิ่ง
"พี่สาวย่าซิง ฉันผิดเอง"
"ฉันแค่เล่นตลกกับคุณเท่านั้นเอง อย่าเอาจริงเลยนะ"
เธอร้องไห้ระบายควบคู่ไปกับการที่ทั้งตัวอ่อนลง
สีตงเว่ยเลื่อนลงมาตามแรงโน้มถ่วง สองมือกอดขาเรียวสวยของหวังหยาซิงแน่นมาก
"พี่สาวย่าซิง ฉันไม่กล้าอีกแล้ว ขอร้องยกโทษให้ฉันแค่ครั้งนี้เถอะ"
หวังหยาซิงก้มหน้ามองผู้หญิงที่แขวนอยู่กับขาของตัวเอง ร้องไห้จนน้ำมูกน้ำตาไหลเต็มไปหมด คิ้วขมวดแน่นมาก