กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หวังหยาซิงและกู่จื่ออวี่ลงน้ำไปเรียบร้อยแล้ว พวกเธอกำลังพิงขอบสระและเหยียดกายอย่างผ่อนคลาย
น้ำพุร้อนที่อุ่นจัดท่วมไปถึงช่วงเอวของพวกเธอ ยิ่งทำให้ส่วนที่โผล่พ้นผิวน้ำดูยั่วยวนใจยิ่งขึ้นไปอีก
สายตาของเฉินเนี่ยนไม่อาจควบคุมให้หยุดนิ่งได้ มันเผลอไปหยุดอยู่ที่ลำคอระหงและกระดูกไหปลาร้าอันประณีตของกู่จื่ออวี่อยู่ครู่หนึ่ง
“สวยไหม?”
เฉินเนี่ยนสะดุ้งสุดตัว เขารีบหันขวับกลับไป ก็พบว่าหวังหยาซิงมาอยู่ข้างกายเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ เธอหรี่ตามองเขาอย่างจับผิด
“อะแฮ่ม ก็... ก็พอใช้ได้”
เฉินเนี่ยนตอบอย่างไม่มีความมั่นใจ
“งั้นเหรอ?”
หวังหยาซิงแค่นเสียงเย็น
“ฉันเห็นลูกตาคุณแทบจะหลุดติดตัวจื่ออวี่ไปแล้ว”