กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ปี้ลี่เหวินไม่สนใจความตกตะลึงของพวกเขาเลย หยิบตะเกียบขึ้นมาตวัดข้าวผัดไข่สีทองอร่ามคำแรกเข้าปาก
“อืม……ยังเป็นรสนี้อยู่เลย สุดยอดจริง ๆ!”
เขาทำหน้าเปี่ยมสุข กินอย่างเอร็ดอร่อยไปคนเดียวไม่สนใคร
“เหวินเกอ นายกินจริง ๆ เหรอ?”
“ไม่มันส์เลย ไม่กินแล้ว ไม่มีแม้แต่คนดื่มเป็นเพื่อนสักคน”
เพื่อนหลายคนยังงอนอยู่ กอดอกทำท่าหยิ่ง ๆ แบบ “ฉันไม่กินหรอก”
ทว่า กลิ่นหอมเริ่มลอยออกมาจากอาหารบนโต๊ะ
มีกลิ่นผลไม้เปรี้ยวหวานชวนเจริญอาหารของซงซู่กุ้ยหยวี่ มีกลิ่นน้ำซุปสดใสกลมกล่อมของสามสดเส้นแห้ง
และข้าวผัดไข่จานที่ดูเรียบ ๆ ธรรมดานั้นก็ส่งกลิ่นหอมเย้ายวนออกมาเช่นกัน
ครืด