กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ยามดึกสงัดไร้สรรพเสียง
ภายในอะพาร์ตเมนต์เหลือเพียงเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของคนสองคน
หวังหยาซิงมองชายที่หลับเป็นตายอยู่บนโซฟาแล้วโมโหจนแทบควันออกหู
เธอไปก่อเวรกรรมอะไรไว้กันแน่
เป็นคุณหนูดี ๆ ไม่ชอบ กลับมาทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟในเคทีวีโกโรโกโสแห่งนี้ แถมยังต้องควบตำแหน่งบริการขับรถแทนกับพี่เลี้ยงให้เจ้านายอีก
ยิ่งคิด หนังตาก็ยิ่งหนักอึ้ง
สุดท้ายเธอก็ต้านทานความง่วงไม่ไหว ศีรษะเอียงวูบแล้วหลับไปบนโซฟา
…………
เที่ยงคืน
เฉินเนี่ยนสะดุ้งตื่นเพราะความกระหายน้ำอย่างรุนแรง