กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
คอของเจ้านายหวังหดลงโดยสัญชาตญาณก่อน
แต่แล้ว เขาก็รู้สึกว่าการยอมอ่อนข้อต่อหน้าคนมากขนาดนี้ช่างเสียหน้าจริง ๆ เขาจึงตั้งใจสูดลมหายใจแล้วเชิดอกขึ้นอีกครั้ง
เขากระแอมเสียงหนึ่ง พยายามแก้ตัว
“อะไรเรียกว่าฉกงั้นเหรอ”
“หนูน้อย คำพูดออกจากปากต้องระวังนะ”
เขาขึ้นเสียงดัง ราวกับเสียงดังแล้วจะมีเหตุผล
“ฉันจ่ายเงินซื้อมานะ”
“ฉันให้เงินเธอห้าร้อยบาท เธอก็รับเงินไปแล้ว จะเรียกว่าฉกได้ยังไง”
จิงจิงได้ยินคำนี้ น้ำตาก็แทบลืมไหล หน้าเล็ก ๆ ของเธอแดงด้วยความโกรธ
“ฉันไม่ได้ตกลงจะขายให้คุณ”