กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อหลินเย่หัวเห็นภาพนี้ หัวใจที่ลอยค้างอยู่กลางอากาศก็ตกลงสู่ที่เดิมอย่างหนักอึ้งในที่สุด
เขาถอนหายใจยาวเฮือกหนึ่ง ร่างกายทั้งตัวก็ผ่อนคลายลง
สำเร็จแล้ว!
เขามองไปทางเฉินเนี่ยน แววตาเต็มไปด้วยความขอบคุณแบบผู้รอดชีวิตจากหายนะ
เฉินเนี่ยนยิ้มให้เขาเล็กน้อย ทุกอย่างอยู่ในความเงียบ
เขาหยิบถ้วยคริสตัลแบบเดียวกันอีกสี่ใบจากรถเข็น พร้อมช้อนเปลือกหอยประณีตอีกสี่คัน
“ทุกคนชิมกันสิ”
เฉินเนี่ยนยื่นถ้วยคริสตัลให้ถึงหน้าพวกเธอทีละใบ
“เรื่องวันนี้ พูดถึงที่สุดแล้วก็เป็นเพราะผมต้อนรับไม่ดี ที่ไม่กี่จานนี่ถือว่าผมเลี้ยงทุกคนเอง”
น้ำเสียงของเขาอ่อนโยน