กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“โอ๊ย! เจ็บ ๆ ๆ! ภรรยาโปรดไว้ชีวิต!”
หลินเย่หัวส่งเสียงร้องโหยหวนราวกับหมูถูกเชือด
“กลับบ้านกับฉันเดี๋ยวนี้!”
ฟงหยู่เหม่ยตวาดด้วยความโกรธ
“แผ่นซักผ้าที่บ้านน่ะ ดูท่าคุณคงไม่ได้คุกเข่านานเกินไป จนหนังเริ่มคันแล้วสินะ!”
“ภรรยา! ผมผิดไปแล้ว! ผมผิดจริง ๆ!”
หลินเย่หัวทำหน้าเศร้าสร้อยอ้อนวอนขอความเมตตา
“แต่ผมไม่ได้ทำอะไรเลยจริง ๆ! ผมแค่พาเพื่อนมากินข้าวเท่านั้น! เชื่อผมสักครั้งเถอะ!”
“กินข้าว?”
ฟงหยู่เหม่ยหัวเราะเย็นชา