เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
แม้ประเดี๋ยวจะต้องเผชิญหน้ากับจอมสรรพสิ่งแห่งเก้าเบญจ จักรพรรดิผู้กุมความเป็นความตายไว้เพียงชั่วความคิด สีหน้าของอู๋หมิงก็ไร้ซึ่งความเปลี่ยนแปลงใด ๆ เขายกมือพนมผงกศีรษะคารวะเฉินเฉวียนอัน ยามเอ่ยปากน้ำเสียงช่างแจ่มใสนุ่มนวล “รบกวนขันทีเฉินแล้ว”
เมื่อต้องรับการคารวะจากบุรุษผู้สง่างามประหนึ่งเซียนเช่นนี้ เฉินเฉวียนอันมิกล้าถือดี รีบโบกไม้โบกมือกล่าว “นี่เป็นหน้าที่ของข้าผู้น้อยอยู่แล้ว ปรมาจารย์อู๋หมิงรีบเข้าไปเถิด อย่าให้ฝ่าบาททรงรอนาน”
กล่าวจบ เฉินเฉวียนอันก็ผลักเปิดประตูห้องทรงพระอักษร
“อืม”
อู๋หมิงพยักหน้าอีกครา หมุนตัวก้าวเข้าสู่ห้องทรงพระอักษร ยามชายอาภรณ์สีขาวสะบัดพัด กลิ่นไม้จันทน์หอมพลันกำจายในอากาศ อวลลึกและเย็นเยียบ ผสานเข้ากับกลิ่นกำยานมังกรภายในห้องทรงพระอักษร