เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หมอตำแยเตรียมพร้อมไว้แต่เช้าแล้ว ยามที่ฟางกุ้ยเหรินถูกหามกลับมา ก็นำน้ำร้อนและกรรไกรตามเข้าไปในทันที เสียงฝีเท้าที่รีบร้อนรวมถึงเสียงพูดคุยอันร้อนรนภายในโถงเวลานี้ คนด้านนอกล้วนได้ยินอย่างแจ่มชัด มีเพียงเสียงของฟางกุ้ยเหรินเท่านั้นที่ไม่ได้ยิน
เวินจัวฮวาเพิ่งคิดจะถามพระสนมจิ้งว่าเกิดเรื่องอันใดขึ้น เหตุใดจึงไม่ได้ยินเสียงร้องของฟางกุ้ยเหริน ทว่ายังไม่ทันที่นางจะอ้าปาก เสียงกรีดร้องแหลมคมอันน่าเวทนาก็พลันดังขึ้นประหนึ่งฉีกกระชากเส้นขอบฟ้า
บรรดาพระสนมได้ยินเสียงนี้ต่างมองหน้ากันไปมา ในใจอดไม่ได้ที่จะบังเกิดความหวาดกลัว แม้พวกนางจะริษยาที่ฟางกุ้ยเหรินมีบุตรให้คลอด แต่เพียงมองดูสถานการณ์ในยามนี้จะต่างอะไรกันกับการก้าวผ่านประตูด่านผีเล่า
“เจ็บเหลือเกิน… ข้าไม่คลอดแล้ว…”