เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อถูกขัดจังหวะเช่นนี้ เซียวหวนหยวนจึงดึงสติอันสุขุมเยือกเย็นกลับมาได้ เขาอยากจะเอาอกเอาใจนางให้ดี ทว่ากลับมีเหล่านางกำนัลอยู่มากถึงเพียงนี้...
เขาเป็นถึงจักรพรรดิ... ย่อมไม่อาจยอมเสียหน้านี้ได้จริง ๆ
เฉินเฉวียนอันเพิ่งทำเรื่องผิดพลาดไปในวันนี้ ยามนี้จึงยิ่งกระตือรือร้นเป็นพิเศษ เมื่อสังเกตสีหน้าของบุรุษตรงหน้า เขาจึงรีบหาทางลงให้อย่างทันท่วงที “ฝ่าบาท นายหญิงหยวนเตรียมจะพักผ่อนแล้วหรือพ่ะย่ะค่ะ”
ได้ยินเช่นนั้น เซียวหวนหยวนจึงปรับสีหน้าให้สำรวมขึ้น
“ใช่ นายหญิงหยวนของพวกเจ้าเหนื่อยล้าแล้ว ให้นางพักผ่อนเถอะ เตรียมขบวนกลับตำหนักฟ้าดิน เรายังมีราชกิจต้องสะสาง”
“พ่ะย่ะค่ะ” เฉินเฉวียนอันก้มศีรษะลงจนแทบจะจรดหน้าท้อง พยายามสะกดกลั้นรอยยิ้มที่มุมปากอย่างสุดกำลัง “บ่าวขอน้อมรับพระบัญชา”