เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“หม่อมฉันชอบความรู้สึกเช่นนี้ยิ่งนักเพคะ ชอบที่ได้ยืนเคียงข้างฝ่าบาทอยู่ตลอดเวลา” เวินจัวฮวาชะงักไปเล็กน้อย
หากเซียวหวนหยวนหมายถึงตำแหน่งฮองเฮาจริง ๆ นางย่อมไม่มีทางปฏิเสธผลักไส นางเองก็รู้ว่าเซียวหวนหยวนไม่ถือสาที่นางมีความทะเยอทะยาน ทว่านางไม่อาจแสดงความทะเยอทะยานจนล้นฟ้าต่อหน้าเขา และเปิดเผยความคิดที่แท้จริงของตนเองออกมาจนหมดสิ้น
เอ่ยวาจาเหลือไว้สามเสี้ยว ย่อมเป็นการเหลือทางถอยไว้ให้ตนเองเช่นกัน
เวินจัวฮวาจึงเปลี่ยนทิศทางบทสนทนา พลางเอ่ยเสียงแผ่วเบาว่า
“เพียงแต่เรื่องนี้อย่างไรก็ไม่ถูกต้องตามกฎระเบียบ…”
“ฝ่าบาท มิสู้คราวหน้าอย่าให้หม่อมฉันยืนก้าวข้ามตำแหน่งของฮองเฮาเหนียงเหนียงขึ้นมายืนเคียงข้างท่านอีกเลยเพคะ”
“เอ่ยถึงนางทำไมกัน” เซียวหวนหยวนไม่อยากได้ยินคำว่าฮองเฮาในยามที่ทั้งสองอยู่ตามลำพังให้เสียอารมณ์ไปเปล่า ๆ