เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ดวงจันทร์ลอยเด่นขึ้นสู่ยอดกิ่งไม้ ยามที่เวินจัวฮวาเริ่มง่วงงุนเต็มทีพลันสังเกตเห็นว่าเซียวหวนหยวนซึ่งโอบกอดนางอยู่ยังคงไม่มีความง่วงงอยแม้แต่น้อย
ก็นั่นสินะ ทางด้านไทเฮาเล่นละครฉากใหญ่ว่าพระวรกายประชวร ขนาดนางยังได้ยินมาเลย เซียวหวนหยวนหูตากว้างไกลถึงเพียงนั้น มีหรือจะไม่ล่วงรู้
ในใจของคนมากมายต่างกระจ่างดุจกระจกเงา รู้ดีว่านี่คือการประลองเชิงระหว่างไทเฮากับฝ่าบาท
และในฐานะผู้ที่มีส่วนได้ส่วนเสีย เวินจัวฮวาย่อมรู้ดีว่ายามนี้นางไม่เหมาะที่จะเอ่ยถึงหัวข้อเรื่องไทเฮากับเซียวหวนหยวน มิเช่นนั้นมองอย่างไร นางก็ดูเหมือนพวกไม่เจ็บไม่คันแล้วพูดจาไม่เห็นอกเห็นใจ
ทว่าย่อมไม่อาจปล่อยให้เซียวหวนหยวนกลัดกลุ้มอยู่เพียงลำพังโดยไม่เข้าไปปลอบประโลมเขาได้เช่นกัน
อย่างไรเสียเขาก็เกิดความขัดแย้งกับไทเฮาเพราะนาง