ตอนที่ 210 ยังดีที่นางเป็นผู้คัดลอก

“พวกเจ้าพาตัวนางกำนัลของเฉินเหม่ยเหรินส่งกลับศาลาปี้หรู”

เวินจัวฮวาชี้นิ้วไปยังขันทีน้อยสองคนตามอำเภอใจ สั่งความเสร็จ หางตานางก็เหลือบมองปี้เถาที่หายใจรวยริน หายใจออกมากกว่าหายใจเข้า

หวังว่านางจะไม่ทำให้ความเมตตาที่ตนช่วยขอร้องให้ต้องเสียเปล่า

มิเช่นนั้นเมื่อเฉินเหม่ยเหรินตายไปแล้ว คิดจะบีบขยี้ให้ตายเพียงแค่นางกำนัลคนหนึ่งเช่นนางก็เป็นเรื่องง่ายดายเสียยิ่งกว่าง่าย

ช่วยขอความเมตตาให้นางกำนัลก็พอแล้ว เมื่อพบว่าสายตาของเวินจัวฮวายังคงจับจ้องอยู่ที่ตัวนางกำนัลผู้นี้ เซียวหวนหยวนก็มองไปยังปี้เถาด้วยแววตาที่ไม่เป็นมิตรยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ “ยังมองไม่พออีกหรือ”