เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลังจากเซียวหวนหยวนชำระล้างกายเสร็จสิ้นแล้วเดินออกมาก็พบว่าในโถงชั้นในว่างเปล่าไร้ผู้คน หญิงสาวที่เดิมทีควรนั่งรอเขาอยู่บนแท่นตั่งก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย
บนร่างของเขาคลุมเพียงเสื้อตัวนอกสีดำเร้นลับไว้ตัวหนึ่ง เผยให้เห็นแผงอกกำยำล่ำสันวับ ๆ แวม ๆ เส้นผมยังคงมีหยดน้ำซึมหยดลงมา
หลังจากค้นหาทั้งในโถงชั้นในและโถงชั้นนอกรอบหนึ่งแต่ไม่พบสิ่งใด เซียวหวนหยวนจึงเอ่ยปากเรียก “คนอยู่หรือไม่”
เฉินเฉวียนอันเดินจากด้านนอกเข้ามาข้างใน
เขากำลังจะทำความเคารพ เซียวหวนหยวนก็ห้ามเขาไว้โดยตรง เอ่ยปากถามว่า “นายหญิงหยวนของพวกเจ้าเล่า”
เฉินเฉวียนอันได้ยินดังนั้นก็มองไปยังจักรพรรดิผู้มีรูปร่างสูงโปร่งผึ่งผายตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจ “นายหญิงหยวนมิได้กราบทูลฝ่าบาทหรือพ่ะย่ะค่ะ”
เซียวหวนหยวนชะงักไปครู่หนึ่ง “พูดอะไรกัน”