ตอนที่ 207 ละเว้นให้ทางออก

“ฝ่าบาทจะประทับค้างแรมที่ตำหนักของหม่อมฉันก็ได้เพคะ” เวินจัวฮวาชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเปลี่ยนน้ำเสียง ชำเลืองมองบุรุษตรงหน้าแวบหนึ่งแล้วตัดพ้อว่า “ทว่าหม่อมฉันขอพูดไว้ตรงนี้ก่อนเลยนะเพคะ ฝ่าบาทได้รับอนุญาตเพียงแค่พักผ่อนเท่านั้น ห้ามคิดเรื่องอื่นใดเด็ดขาด”

เมื่อเห็นความระแวดระวังในดวงตาของหญิงสาวอย่างชัดเจน เซียวหวนหยวนก็ยกริมฝีปากขึ้นเล็กน้อย ยกมือขึ้นบีบเนื้อนิ่มบนพวงแก้มของนางแล้วดึงเบา ๆ ดวงตาเรียวยาวฉายแววยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม

“เรื่องอื่นงั้นรึ เราไฉนจึงฟังไม่เข้าใจความหมายของหยวนเจาหยีเล่า เช่นนั้นหยวนเจาหยีลองอธิบายให้เราฟังสักหน่อยเป็นไร ว่าเรื่องอื่นที่ว่านี้หมายถึงอะไรกัน”