เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
วันนี้เวินจัวฮวาสวมกระโปรงผ้าแพรหนาสีชมพูลูกท้อ ขับเน้นทรวดทรงองค์เอวที่มีส่วนเว้าส่วนโค้งพอดิบพอดี ทั้งยังขับให้ใบหน้ายิ่งดูงดงามหยาดเยิ้มจับตา ผิวพรรณทั่วทั้งร่างขาวผ่องอมชมพู นุ่มนิ่มแลดูสดใส ดั่งจะคั้นหยาดน้ำออกมาได้เพียงแค่หยิกเบา ๆ
แววตาของโจวเหม่ยเหรินเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มอันอบอุ่นขณะมองดูหญิงสาว นางเข้าใจดีว่านี่เป็นคำพูดที่ช่วยคลี่คลายบรรยากาศแทนตน เพื่อพาตนปรับตัวและหลอมรวมเข้ากับความสัมพันธ์ของคนทั้งสามให้เร็วขึ้น ในใจจึงรู้สึกซาบซึ้งเป็นล้นพ้น
นางลุกขึ้นยืน แล้วเอ่ยกับทั้งสองด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน:
“เช่นนั้นหม่อมฉันขอคารวะพี่สาวทั้งสองตรงนี้เลยนะเจ้าคะ”
เวินจัวฮวาและพระสนมจิ้งต่างพยักหน้ารับคำ หลังจากทักทายปราศรัยกันรอบนี้ บรรยากาศก็พลันคึกคักและสนิทสนมขึ้นไม่น้อย