ตอนที่ 154 ไฟไหม้หนึ่ง

ราตรีมืดมิด สรรพสิ่งเงียบสงัด พระสนมโจวกุ้ยผินผู้เสวยพระกระยาหารค่ำที่ถูกวางผงชาหม่าได้เข้าบรรทมตั้งแต่หัวค่ำแล้ว

ผู้ที่อยู่เวรปรนนิบัติในค่ำคืนนี้คือชิ่นจือ

นางยืนอยู่ข้างแท่นตั่งร้องเรียกนายหญิงอยู่สองสามคำ ทั้งยังเขย่าร่างพระสนมโจวกุ้ยผินที่หลับสนิทเบา ๆ ครั้นเห็นว่าอีกฝ่ายไม่มีทีท่าว่าจะตื่นขึ้นมาแม้แต่น้อย ชิ่นจือจึงวางใจ พลางหัวเราะเยาะอย่างเย็นชาคราหนึ่ง “นายหญิง นายหญิงเจ้าคะ ถึงเส้นท่างน้ำพุเหลืองแล้วท่านอย่าได้โทษข้ารับใช้เด็ดขาดนะเจ้าคะ จะแค้นก็แค้นตัวท่านเองเถิด เป็นท่านที่ไร้เมตตาก่อน”

สิ้นคำพูด ชิ่นจือก็จ้องมองใบหน้าที่ตนปรนนิบัติรับใช้มานับสิบกว่าปีนี้อย่างลึกซึ้งอีกครา จากนั้นจึงหันหลังกลับ