เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เรื่องราวบนเตียงอันอ่อนหวานรัญจวนใจย่อมพลอยคลาดแคล้วไป เซียวหวนหยวนสะสางฎีกาที่เหลืออีกไม่กี่เล่มนั้นจนเสร็จสิ้น ทั้งยังแช่น้ำที่เย็นเยียบราวกับน้ำเย็นจัดอีกรอบหนึ่ง จึงค่อยดับเปลวเทียนในโถงชั้นในแล้วขึ้นแท่นตั่ง
ครั้นบุรุษล้มตัวลงนอน เวินจัวฮวาก็กลิ้งตัวผลอยเข้าไปในอ้อมอกของเขา ด้วยเหตุที่เพิ่งแช่น้ำเย็นมา แม้จะมีฉลองพระองค์บรรทมขวางกั้นก็ยังสัมผัสได้ถึงไอเย็นระลอกหนึ่งที่หลงเหลืออยู่บนผิวกายของเขา
เวินจัวฮวาช้อนสายตาขึ้นพลางเอ่ยเสียงอ่อน “ฝ่าบาทอย่าได้ทรงกริ้วเลยเพคะ หม่อมฉันใคร่จะทูลท่านแล้ว เพียงแต่เมื่อครู่ท่านมิยอมให้หม่อมฉันเอ่ยปากเอง”
อาศัยแสงจันทร์ เซียวหวนหยวนมองเห็นความระแวดระวังที่ลองหยั่งเชิงระหว่างคิ้วและดวงตาของสตรีได้อย่างชัดเจน “เรามิได้โกรธ”
เขาย่อมรู้ว่าสตรีกำลังกังวลอะไรกันอยู่