กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ครั้นได้ยินว่าฮองเฮาเสด็จมา เซียวหวนหยวนก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย ความคิดแรกในหัวคือจะสั่งให้นางกลับไป ทว่าเฉินเฉวียนอันเอ่ยขึ้นว่าฮองเฮามาด้วยเรื่องงานเลี้ยงในวังเทศกาลตวนอู่ จึงได้ล้มเลิกความคิดนั้นเสีย
“ให้นางเข้ามาเถิด”
เมื่อได้รับคำสั่ง เฉินเฉวียนอันก็ค้อมกายหมุนตัวออกไปเชิญฮองเฮาด้านนอกทันที เซียวหวนหยวนวางฎีกาในมือลงแล้วก้าวลงจากบันไดหลวง ยามที่เฉินเฉวียนอันนำฮองเฮาและเหล่านางกำนัลของนางเข้ามา บุรุษผู้นั้นก็นั่งลงข้างโต๊ะกลมแล้ว
เฉินเฉวียนอันรู้ดีแก่ใจว่าฝ่าบาทไม่โปรดการอยู่ตามลำพังกับฮองเฮา เมื่อเข้ามาแล้วจึงไม่มีความคิดที่จะออกไปอีก
“หม่อมฉันถวายบังคมฝ่าบาทเพคะ” ฮองเฮาสาวเท้าอย่างมั่นคงเดินมาตรงหน้าบุรุษ ย่อกายคารวะเขา