ตอนที่ 102 อดใจรอไม่ไหว

หลังจากสั่งให้เสี่ยวอวิ่นจื่อส่งมอบวิธีปรุงน้ำมันหอมให้แก่เสี่ยวหลินจื่อแล้ว เวินจัวฮวาก็อ้างว่าง่วงนอนแล้วให้พวกเขาทั้งสองล่าถอยออกไป

เมื่อก้าวพ้นประตูโถง เสี่ยวอวิ่นจื่อก็พาเสี่ยวหลินจื่อมายังที่ลับตาคนแห่งหนึ่ง เขาพาดแขนลงบนบ่าอีกฝ่ายพลางเอ่ยถามด้วยความห่วงใย:

“อาการป่วยของท่านแม่เจ้าดีขึ้นบ้างหรือไม่”

เมื่อเอ่ยถึงท่านแม่ของตน ใบหน้าของเสี่ยวหลินจื่อก็ปรากฏไออุ่นสายหนึ่งขึ้นมา “ทางหัวหน้ากองบอกว่ากินยาอีกเพียงไม่กี่เทียบก็จะหายสนิทแล้ว”

ขณะกำลังพูดอยู่นั้น เขาก็ค้อมกายคารวะเสี่ยวอวิ่นจื่ออย่างนอบน้อมเป็นการใหญ่ “อาการป่วยของท่านแม่ข้าทุเลาลงได้เช่นนี้ต้องขอบคุณเจ้าอย่างยิ่ง หากมิใช่เพราะเงินเหล่านั้นที่เจ้าส่งมาให้แล้วละก็...”