เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลAI
บทที่ 157: โคกระบืออย่างนั้นรึ? มิใช่... ทว่ามันคือเครื่องผลิตเงินสดต่างหากเล่า!
"ช่างบังอาจนัก!"
ยามเมื่อได้ประจักษ์ภาพดังกล่าว [มังกรอ้วน] ก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาด้วยความโกรธเกรี้ยวถึงขีดสุด
ในยุคสมัยที่เหล่าโจรสลัดทำศึกสงครามแย่งชิงอาณาเขต เพื่อหลีกเลี่ยงการสูญเสียกำลังพลที่มากจนเกินขอบเขต นอกเหนือจากการส่งกองเรือรบออกห้ำหั่นกันแล้ว มันยังคงมีกฎเกณฑ์การดวลทางทะเล หรือการดวลต่อสู้ตัวต่อตัวบังคับใช้อยู่ด้วย
ทว่าท่าทีของไบรอน—ผู้ซึ่งแสดงออกราวกับกำลังมองข้ามหัวและควบคุม [Fat Dragon] ได้อย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาด—กลับทำให้ [มังกรอ้วน] รู้สึกเสมือนถูกหยามเกียรติและลบหลู่ศักดิ์ศรีอย่างรุนแรง
สรีระร่างกายของเขาสั่นสะท้านระริก และมวลชั้นไขมันทั่วทั้งร่างก็สั่นกระเพื่อมไหว
โดยธรรมชาติแล้วเขาเป็นมนุษย์ผู้มีความโลภโมโทสันในเรื่องการบริโภค เขาสามารถอ้วนท้วนสมบูรณ์ได้แม้กระทั่งดื่มเพียงแค่น้ำเปล่าเย็นๆ และมวลกล้ามเนื้อไขมันบนร่างกายของเขาก็ถูกหล่อหลอมขึ้นจากพรรค์พลังมหาศาล
เขามีความเชื่อมั่นฝังหัวว่า ทักษะวิชาการต่อสู้แขนงใดๆ ล้วนไร้ซึ่งประโยชน์สิ้นเชิงยามเมื่อต้องเผชิญหน้ากับพละกำลังอำนาจอันเบ็ดเสร็จเด็ดขาด
โดยเฉพาะอย่างยิ่งภายหลังจากที่เขาก้าวขึ้นสู่สถานะ "นักชิม" ในระดับทอง ความสามารถพิเศษนี้ได้บันดาลให้เขาสามารถบดขยี้เหนือล้ำทั้งทักษะวิชาและพละกำลังเหนือกว่าบรรดาเพื่อนร่วมรุ่น จนกระทั่งแทบจะไร้ผู้ต่อต้าน