เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลAI
บทที่ 151: โบราณวัตถุ: เหรียญทองคำสาปของอาซิก
สภาวะ "ไหลลื่น" ในรูปแบบเดียวกันนี้เคยปรากฏขึ้นกับอัลเฟรด ผู้ซึ่งสามารถใช้ดาบของตนปัดป้องวิถีดาบของผู้อื่นได้อย่างง่ายดาย และเคยปรากฏขึ้นกับคอร์เตซ ผู้ซึ่งสามารถใช้กระบี่เรียวเล็กแทงทะลวงเสาเหล็กหนาได้อย่างน่าอัศจรรย์
ทว่าไบรอน—ผู้ดำรงสมญานาม "นักรบพายุ"—กลับมีความอันตรายและน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่านั้นเสียอีก
[วิชาดาบลับ: ปืนปลายนิ้ว!]
ผ่านการรวบรวมพลังงานทั้งหมดพุ่งจดจ่อไปยังจุดเดียวที่ปลายนิ้ว เชื่อมโยงจิตวิญญาณภายในเข้ากับมวลอากาศภายนอกผ่านจังหวะการหายใจ และจับคลื่นความถี่เฉพาะตัวของสรรพสิ่ง ทำให้เขาสามารถใช้แท่งกราไฟต์อ่อนๆ ในมือ เจาะทะลวงผ่านแผ่นเหล็กกล้าหนาได้อย่างง่ายดาย
แม้ว่าจะปราศจากการใช้พลังเหนือธรรมชาติใดๆ เขาก็ยังคงสามารถสังหารหมีป่ามหึมาลงได้ด้วยมีดตัดไม้เก่าๆ เพียงเล่มเดียว
ไบรอนก้มลงพินิจพิเคราะห์ฝ่ามือของตนเอง
และมีเพียงในห้วงเวลานั้นเอง ที่ความมั่นใจอย่างแท้จริงได้บังเกิดขึ้นในจิตใจของเขา—ว่าเขากำลังกุมพลังอำนาจพิเศษที่แท้จริงเอาไว้ หาใช่ความหลงผิดไม่
"ยิ่งไปกว่านั้น ต่างจากบุคคลอื่นที่ 'สภาวะไหลลื่น' จะส่งผลใช้งานได้เฉพาะกับตนเองเท่านั้น ทว่าในยามนี้ ข้าพเจ้ากลับน่าจะสามารถนำพาผู้อื่นให้ก้าวเข้าสู่สภาวะอันเหนือธรรมชาติเช่นนี้ได้ ผ่านทางการปรับจังหวะการหายใจร่วมกัน"
นำพาแคทเธอรีนและบรูคให้สามารถฝ่าฟันข้ามผ่านอุปสรรคนี้ไปให้ได้