บทที่_123_มังกรทะเล_ลัทธิกระหายเลือด

บทที่ 123 มังกรทะเล ลัทธิกระหายเลือด

แม้กระทั่งในโลกอันพิสดารและเต็มไปด้วยสิ่งเหนือธรรมชาติ ผู้คนก็ยังคงต้องปฏิบัติตามกฎเกณฑ์พื้นฐานของธรรมชาติอยู่ดี

[วิสกี้สีแดงเลือด] หลังจากที่อัลเฟรดกระดกวิสกี้ดีกรีแรงเข้าไปในปริมาณมหาศาลเพื่อรีดเร้นพลังอันไร้ขีดจำกัด การเผาผลาญพลังงานภายในร่างกายของเขาก็พุ่งสูงขึ้นตามธรรมชาติอย่างรวดเร็ว

หัวใจของเขาเต้นกระหน่ำรัวราวกองศึก ลมหายใจหอบถี่กระชั้น

ในจังหวะที่เขาใช้ดาบฟาดฟันขวานพายุของไบรอนจนแตกสลายเป็นเสี่ยงๆ ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว ลมหายใจอันทรงพลังนั้นกลับดูดซับเอาฝุ่นผงสีขาวปริมาณมหาศาลที่กระจายอยู่รอบตัวเข้าไปสู่ร่างกายในทันที

เมื่อกลิ่นอายแอลกอฮอล์บนเรือนร่างเริ่มจางหายไป ความร้อนรุ่มที่สูบฉีดดั่งไอน้ำก็หยุดชะงักลงอย่างกะทันหัน

ดวงตาของเขาเบิกค้างด้วยความมึนงง พยายามใช้เรี่ยวแรงเฮือกสุดท้ายเพ่งมองไปยังไบรอน พร้อมกับยกนิ้วที่สั่นเทาขึ้นชี้หน้า:

"เจ้า... เจ้าซึ่งเป็นถึงนักดาบผู้ทรงเกียรติ ไฉนจึงใช้วิธีสกปรกและหลอกลวงเช่นนี้เล่า?!"

เจ้าคนผู้นี้มันช่างดื้อรั้นเจ้าเล่ห์ไม่ต่างจากพวกสารเลวที่บุกมาปล้นเกาะแทมแมนแบร็กเลยแม้แต่น้อย!

"ให้ตายสิ... หากปราศจากความเชื่อมั่นและศรัทธาอย่างไม่ลังเลในความสามารถของตนเองแล้ว เจ้า... เจ้าจะไม่มีวันก้าวไปถึงสภาวะไหลลื่นได้อย่างแท้จริงหรอกนะ..."