บทที่_105_ภัยอันตรายที่ซ่อนเร้น_และกลิ่นอายปลาหมึกอันน่าสะพรึงกลัว

บทที่ 105 ภัยอันตรายที่ซ่อนเร้น และกลิ่นอายปลาหมึกอันน่าสะพรึงกลัว

ณ บนเรือสินค้าออสเปรย์ ขบวนเรือส่วนตัวของตระกูลกรีนวิลล์

ลอร์ดวินเซนต์ — สุนัขหลวงผู้เย่อหยิ่ง — ดูเหมือนจะเกิดความหวาดวิตกกังวลอย่างแท้จริงและฝังใจกับคำเตือนเรื่องการถูกจับกุมโดย [สัมผัสแห่งคราเคน] ส่งผลให้เขายอมเก็บเนื้อเก็บตัวประพฤติตัวสงบเสงี่ยมเรียบร้อยอยู่หลายวัน

ทว่า เมื่อพวกเขาแล่นเรือหนีห่างออกมาไกลโขพ้นจากเขตอิทธิพลของเป่ยไห่ ในที่สุดเขาก็ไม่สามารถอดกลั้นสะกดกั้นความโกรธเกรี้ยว ความอับอาย และความไม่พอใจที่สั่งสมอัดอั้นมานานแรมเดือนเอาไว้ได้อีกต่อไป และระเบิดมันออกมาทั้งหมดในคราวเดียว

"เวลาในการลงมือ... มาถึงแล้ว!"

มือของเขาสั่นระริกด้วยความตื่นเต้นเร้าใจ เขาล้วงมือหยิบขวดยาแก้วใสบรรจุของเหลวสีชมพูเรืองแสง ออกมาจากกระเป๋าเอกสารลับของตน

"เพื่อให้ได้มาซึ่งหัวใจของท่านเคาน์เตส... ข้าจำต้องยอมขายทรัพย์สินชิ้นสุดท้ายที่คิงส์ตัน และสูญเสียตำแหน่งที่ปรึกษาคนสนิทขององค์พระมหากษัตริย์ไปอย่างไม่มีวันหวนกลับ... และในตอนนี้ ข้าไม่หลงเหลือเส้นทางถอยหลังใดๆ อีกแล้ว!"