บทที่_82_การก่อพายุและศิลปะที่ยิ่งใหญ่ที่สุด

บทที่ 82 การก่อพายุและศิลปะที่ยิ่งใหญ่ที่สุด

กระสุนปืนใหญ่ที่ร้อนระอุส่งเสียงหวีดหิ้วแหลมคมแหวกอากาศ พร้อมด้วยพลังงานจลน์อันมหาศาล พุ่งทะยานเข้ากระแทกใส่กองเรือของเรดเบียร์ดที่กำลังกระจัดกระจายอย่างไร้ระเบียบอย่างจัง

ดาดฟ้าเรือ ช่องระบายปืน และตัวเรือของพวกมันระเบิดออกทีละลำในชั่วพริบตา ก่อให้เกิดรอยโหว่ขนาดมหึมานับไม่ถ้วน

กระสุนเหล็กหล่อขนาดหนักกระดอนสะท้อนไปมาอย่างรุนแรงบนตัวเรือ บดขยี้ร่างของทุกผู้คนที่กล้าขวางทางอย่างโหดเหี้ยมอำมหิต ไม่ว่าผู้นั้นจะเป็นมนุษย์ธรรมดาหรือยอดมนุษย์ผู้ฝึกตน ให้แหลกสลายกลายเป็นละอองเลือดสาดกระจาย

ปืนใหญ่ขนาด 24 ปอนด์ที่ได้รับการติดตั้งบนเรือรบกลุ่มชั้นสี่เหล่านี้ มีระยะหวังผลไกลถึง 1,350 เมตร ณ มุมยิง 4 องศา และทะยานไปไกลถึง 2,250 เมตร ณ มุมยิง 8 องศา

ในระยะประชิดเพียงแค่ 100 เมตร กระสุนปืนใหญ่ขนาด 24 ปอนด์เหล่านี้ สามารถเจาะทะลวงผ่านแผ่นไม้โอ๊คหนา 1 เมตรของตัวเรือได้อย่างง่ายดายราวกับกระดาษ

ศักยภาพในการป้องกันตัวของเรือรบระดับสามและระดับสองจึงกลายเป็นสิ่งไร้ประโยชน์ไปโดยสิ้นเชิง

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เรือเนเมซิสที่ต้องประสบกับปัญหาใหญ่ เนื่องจากเดิมทีพวกมันมีความตั้งใจแน่วแน่ที่จะเข้าตรึงเรือเฟลมโรสเอาไว้ให้แน่นหนา

ทว่าจากการเปลี่ยนแปลงรูปขบวนอย่างกะทันหันและการรุกคืบอย่างดุดันของฝ่ายตรงข้าม ส่งผลให้รูปขบวนของพวกมันพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง และกลายเป็นกลุ่มเป้าหมายแรกที่ต้องเผชิญหน้ากับคลื่นกระสุนปืนใหญ่อันรุนแรงที่สุด

"สวนกลับไป! จงสู้กลับ!"