เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลAI
บทที่ 81 กองเรือระดมยิง เปิดฉากยิงใส่ข้า!
สิ่งที่คนอื่นไม่รู้ก็คือ ในขณะที่ไบรอนกำลังโบกมืออย่างแรงใส่เรดเบียร์ดนั้น ภายในใจของเขากลับเดือดดาลด้วยความโกรธแค้นอย่างหนักหน่วงภายใน [บทเพลงปลาวาฬ]
"พวกโง่เขลา! การประสานงานและทำงานร่วมกันของพวกแกมันไร้ประสิทธิภาพสิ้นดี!"
พวกเขากำลังจัดวางแนวเรือรบแบบง่ายๆ ตามแผนการ แต่หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมงเต็ม พวกเขาก็ยังจัดตั้งมันขึ้นมาไม่สำเร็จ
ตามระเบียบวินัยการรบของกองทัพเรือในช่วงสงคราม นอกจากจะไร้ความสามารถอย่างร้ายแรงเช่นนี้แล้ว แม้จะเป็นเพียงการปล่อยเรือออกจากกองเรือโดยไม่ได้รับอนุญาตให้แล่นออกไปเอง กัปตันเรือผู้นั้นก็จะต้องถูกประหารชีวิตซ้ำร้อยครั้ง!
"ท่านจะสังหารชายร่างใหญ่เคราแดงผู้ดุร้ายเช่นนั้นลงได้อย่างไร หากไม่ใช้การระดมยิงอย่างหนักหน่วงจากแนวรบ?"
ไวโอเล็ตยกมือขึ้นขยี้ใบหูที่ยังคงส่งเสียงหึ่งๆ ของเธอ
แม้จะเป็นโจรสลัดชั้นสามผู้มีศักดิ์ศรีและเกียรติยศค้ำคอ แต่เธอกลับเพิกเฉยต่อข้อทักท้วงเหล่านั้นโดยสิ้นเชิง และอธิบายด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาว่า:
"เหล่าโจรสลัดล้วนคุ้นเคยกับการต่อสู้เพียงลำพังตัวคนเดียว ในคราแรกพวกเราวางแผนกันไว้อย่างดิบดี แต่พอลงมือปฏิบัติจริงกลับพบว่าพวกเราทะเยอทะยานเกินตัวและขาดทักษะฝีมือที่จำเป็น"
ถึงแม้ว่าเรือเฟลมโรสจะประจำการอยู่ ณ ใจกลาง แต่ผมก็แทบมองไม่เห็นเรือรบลำอื่นๆ ที่ลอยลำอยู่ห่างออกไปประมาณหนึ่งหรือสองกิโลเมตรเลย