บทที่_73_โศกนาฏกรรมอันแลดูประดุจดั่งว่าไม่อาจหลีกเลี่ยงพ้นได้

บทที่ 73: โศกนาฏกรรมอันแลดูประดุจดั่งว่าไม่อาจหลีกเลี่ยงพ้นได้

กลุ่มมวลชนชาวไต้หวัน... ก็หาได้ยินยอมก้มหัวยอมจำนน... แต่อย่างใดไม่

มิติความขัดแย้งในมิติทางจิตวิญญาณอันรุนแรง — ได้ปะทุระเบิดขึ้น... ระหว่างกลุ่มโจรสลัดระดับชั้นกลางจำนวนสิบกว่าราย... ควบคู่ไปกับกลุ่มสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติในระดับต่ำอีกหลายสิบตน

มิติบรรยากาศภายในห้วงอากาศ... เกิดกระบวนการแตกสลาย... พร้อมกับส่งสุ้มเสียงปะทุดังสนั่น... ประดุจดั่งเมล็ดถั่วคั่วในกระทะ

แม้กระทั่งภายในสภาผู้แทนราษฎรสไตล์สมัยใหม่... ก็ยังคงปรากฏภาพเหตุการณ์การขว้างปารองเท้า... ตลอดจนการถ่มน้ำลายรดกันอยู่เป็นประจำ... แล้วสภาของทางบรรดากัปตัน... ซึ่งประกอบสร้างขึ้นด้วยกลุ่มโจรสลัด... จักสามารถแสดงออกซึ่งความเคารพ... และความอ่อนน้อมถ่อมตนได้อย่างไรกันเล่า?

ทว่าช่างเป็นเรื่องราวอันน่าเสียดายยิ่งนัก... ที่ในมิติของสเกลปริมาณจำนวน... ควบคู่ไปกับมิติพละกำลังกองกำลัง... ฝ่ายสนับสนุนกลุ่มมวลชนชาวบ้านชาวไต้หวัน... กลับตกอยู่ในสถานะฝ่ายเสียเปรียบอย่างเห็นได้ชัดเจน

— "เกิดเหตุการณ์อันใดขึ้นกันแน่?... ขุนศึกผู้ปกป้องพวกเรา... หาได้ให้ความสนใจใส่ใจต่อความปลอดภัย... ของกลุ่มมวลชนชาวบ้านชาวอ่าว... ควบคู่ไปกับกลุ่มโจรสลัดอิสระผู้คอยติดตามเขา... เลยแม้แต่น้อยอย่างนั้นหรอกหรือ?"

— "ท่านไวโอเล็ต... ท่านยังคงครอบครองเกณฑ์คุณสมบัติ... ในการสมควรได้รับความรัก... ตลอดจนความจงรักภักดี... ซึ่งกลุ่มมวลชนชาวบ้านชาวอ่าว... ได้มอบถวายให้แก่ท่าน... อยู่จริงแท้อีกหรือ?"