กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลAI
บทที่ 36: กัปตันไบรอน
"อ๊าาาาา...!"
ไบรอน ผู้ซึ่งกำลังซุ่มซ่อนตัวอยู่บริเวณใต้หน้าต่าง รีบเร่งสาวเท้าวิ่งตะบึงขึ้นสู่ชั้นสองด้วยก้าวเท้าเพียงก้าวเดียว พร้อมกับประยุกต์ใช้งานทักษะ [รอยเท้าแกะบนเนินเขา] (Hill-Sheep Footsteps) และอดไม่ได้ที่จะใช้ปลายนิ้วก้อยล้วงแคะทำความสะอาดรูหูของตนเอง
"ส่งเสียงร้องดังหนวกหูเสียจริง"
สำหรับ [กระจกวิเศษ] เวสต์ แล้ว สุ้มเสียงกรีดร้องโหยหวนในยามที่ถูกลากตัวลงไปคลุกเคล้าเคลือบคลุมด้วยมูลวัว ย่อมสร้างความเจ็บปวดทรมานทางจิตใจให้แก่เขามากยิ่งเสียยิ่งกว่ายามที่ถูกคมหอกแทงเข้าที่บริเวณต้นขาเสียอีก
สำหรับมนุษย์ผู้มีอาการโรคจิตย้ำคิดย้ำทำอย่างรุนแรง มูลวัวย่อมเทียบเท่าได้กับการเผชิญหน้ากับการจู่โจมทำร้ายทางจิตใจในระดับความรุนแรงขั้นสูงสุด
ช่างชั่วช้าสามานย์... ช่างเลวทรามต่ำช้าถึงขีดสุดจริงๆ!
ก่อนที่ทางด้านเวสต์จะทันได้ตั้งตัวติด เจ้าตัวก็ทรุดฮวบล้มคว่ำคะมำคะมำลงไปนอนแผ่หลาอยู่บนพื้นห้อง พร้อมกับสำรอกสำออนอ้วกทะลักเอาหัวใจ, ตับ, ม้าม, ปอด, และถุงน้ำดีพรั่งพรูออกมาจนหมดสิ้น
"เอท ฟิงเกอร์ส" ผู้ซึ่งอาสาขันอาสาขอรับหน้าที่เป็นผู้ลงมือจัดการโจมตีด้วยมูลวัว รีบเร่งนำพากลุ่มพรรคพวกพ้องลูกเรือจำนวนสองนาย ผู้ซึ่งกำลังถือครองศาสตราวุธขวานขึ้นเรือ (Boarding Axe) พรูกันบุกตะลุยเข้าไป พร้อมกับกระหน่ำสับร่างของอีกฝ่ายจนแหลกเหลวไม่มีชิ้นดี