ตอนที่ 168 ทะเลกุยซวี

ตอนที่ 168 ทะเลกุยซวี

นี่คือฟ้าดินเก่าแก่และผ่านกาลเวลามายาวนาน ทุกแห่งหนปกคลุมด้วยฟ้าบุพกาลไร้ขอบเขต ปราณฟ้าบุพกาลไร้สิ้นสุดลอยขึ้นลงอยู่ในห้วงมิตินี้ ทุกสิ่งเงียบสงัด

ราวกับฟ้าบุพกาลในตำนานก่อนที่ฟ้าดินจะถือกำเนิด

ส่วนลึกของฟ้าดินอันกว้างใหญ่ไพศาลนี้ มีห้วงมิติเก่าแก่ลึกลับ กว้างใหญ่และลึกจนมิอาจหยั่งรู้ตั้งตระหง่านอยู่แห่งแล้วแห่งเล่า

ในแต่ละห้วงมิติมีเงาร่างแข็งแกร่งนั่งขัดสมาธิ เพียงหายใจเข้าออกครั้งหนึ่งก็ปรากฏนิมิตฟ้าดินไร้สิ้นสุด สังข์ธรรมดังสะเทือนฟ้า ระฆังเซียนกังวานพร้อมกัน

เทพธิดาโปรยบุปผา ดอกบัวทองผุดจากพื้น ปราณม่วงลอยมาจากทิศบูรพา มรรคานับหมื่นประสานไขว้กัน ราวกับสายน้ำที่เอื้อมมือแตะต้องได้

แท่นบูชาเก่าแก่แห่งหนึ่งตั้งอยู่สุดปลายฟ้าดิน ราวกับดำรงอยู่มาตั้งแต่โบราณกาล แผ่กลิ่นอายมหามรรคอันเป็นนิรันดร์

“สินค้าประมูลชิ้นต่อไป เมืองการค้าหมื่นโลก”

เสียงทุ้มกังวานล่องลอย ฟังไม่ออกว่าเป็นชายหรือหญิง ดังขึ้นราวกับมาจากห้วงกาลหมื่นโบราณ แฝงกลิ่นอายผ่านกาลเวลามายาวนานไร้สิ้นสุด

เหนือแท่นบูชาส่องประกายแสงเซียนหมื่นจั้ง ปรากฏเมืองจำลองขนาดเท่าฝ่ามือทั่วทั้งเมืองแผ่รัศมีอ่อนโยนและลี้ลับ