ตอนที่ 130 พูดให้น้อยลงสักหน่อยแล้วจะตายหรือไร?

ตอนที่ 130 พูดให้น้อยลงสักหน่อยแล้วจะตายหรือไร?

ในจักรวาลมืดมิด ซากศพแห้งเหี่ยวลอยผ่านกาลเวลานับไม่ถ้วน ก่อนพลันลืมตา แสงจากดวงตาสะเทือนมหาโลกต้าเชียนและฉีกกระชากห้วงอวกาศแห่งความมืด

ซากศพนี้เก่าแก่ยิ่ง เสื้อคลุมเต๋าเต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งกาลเวลา ไม่อาจสืบค้นได้ว่าเป็นผู้คนจากยุคใด

ซากศพโบราณไม่สมบูรณ์ ขาดทั้งแขนหนึ่งข้างและขาหนึ่งข้าง

ทันทีที่ซากศพโบราณลืมตา ทวยสวรรค์หมื่นแดนก็สั่นสะเทือน

จักรวาลที่ถูกหมอกมืดปกคลุมถูกผ่าออก พื้นที่ปรากฏรอยแยกขนาดใหญ่