กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 127 นิ้วทองของผู้อาวุโสสูงสุดทั้งสาม
“หา?”
แม้สีหน้าหวังเฉินจะไร้อารมณ์ แต่ลึกเข้าไปในดวงตากลับมีแววตื่นตระหนกวูบผ่าน ซึ่งหาได้ยากยิ่ง
“เฮ้อ เจ้ายังอ่อนประสบการณ์เกินไป”
หลีฝู่เจินเหรินยิ้ม ก่อนนั่งลงและรินชาวิญญาณให้ตนเองหนึ่งถ้วย
“ผู้บำเพ็ญหานเหมินเก็บนิ้วทองมาได้ ตบะก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว มีชื่อเสียงไปทั่วสารทิศ แล้วทะยานขึ้นฟ้า”
“เรื่องเช่นนี้พบเห็นได้บ่อยในหงหวง”
หวังเฉินได้ฟังแล้วจึงผ่อนคลายลงเล็กน้อย ก่อนยิ้มขื่น “ดูท่าผู้น้อยจะมีความรู้น้อยเกินไป”
“เป็นเช่นนั้นจริง”
หลีฝู่เจินเหรินแกว่งถ้วยชาเบา ๆ มองน้ำชาที่กระเพื่อมวนอยู่ภายใน