เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เส้นผมยาวสลวยดุจแพรไหมเลื่อนผ่านปลายนิ้ว เขาขมวดคิ้วตีหน้าขรึม สีหน้าเคร่งขรึมยิ่งนัก ดวงตาอันเย็นชาของเด็กสาวพลันปรากฏรอยยิ้มจาง ๆ หางตาเปี่ยมด้วยความอ่อนโยน นางมองดูท่าทางของเขาผ่านกระจกทองแดงเช่นนั้นเอง
ผมทั้งลื่นและยาวเกินไป มือของเขาเคยชินกับการจับกระบี่ยาวทวนยาวอันหยาบหนา เคยชินกับการกวัดแกว่งสิ่งเหล่านั้น พอมาเจอกับสิ่งที่ทั้งนุ่มทั้งลื่น จึงได้แต่ขมวดคิ้วมองดูพวกมันร่วงหล่นจากฝ่ามือไม่หยุด แล้วค่อยกอบขึ้นมาใหม่อีกครา
เขากำผมช่อหนึ่งไว้ในฝ่ามือ แล้วค่อย ๆ เลื่อนมาไว้บนนิ้วยาวอย่างระมัดระวัง ใช้นิ้วชี้และนิ้วโป้งของทั้งสองมือประกบม้วนผมช่อนั้นเป็นวง ลิ่งอี๋เอียงศีรษะเล็กน้อย พลันดูออกว่าเขาคล้ายอยากจะเกล้ามวยผมพู่ระย้า
นี่ไม่ง่ายเลย ต่อให้เป็นตัวลิ่งอี๋เอง ชั่วครู่ชั่วยามก็ยังเกล้าได้ไม่ดีนัก
“นั่งให้ตรง” เขาขมวดคิ้วเตือน ตั้งอกตั้งใจนำช่อผมที่ม้วนไว้ไปทาบบนศีรษะของนาง นางอมยิ้มนั่งตัวตรง หรี่ตามองเขาเทียบดูสองครา เห็นเขาก้มหน้ามองหาปิ่นปักผมบนหีบเครื่องประทินโฉม นางจึงหยิบส่งให้เขาก่อนก้าวหนึ่ง