ตอนที่ 240 ไป๋หว่าน-หากเป็นลิขิตสวรรค์ (4)

นางถูกกักขังแล้ว

จงหลงแบ่งพื้นที่ในคฤหาสน์สร้างเป็นสวนเล็ก ๆ ขึ้นมา ตั้งชื่อว่าสวนหว่าน แล้วกักบริเวณนางไว้ในนั้น ไป๋หว่านย่อมไม่ยินยอม แรกเริ่มเดิมทีนางทนรับคำด่าทอเหยียดหยามของจงหลง ภายหลังนางเริ่มต่อปากต่อคำ สองคนจึงกลายเป็นการด่าทอตอบโต้กันไปมา นางมีครรภ์อยู่จึงกลัวว่าจะกระทบกระเทือนถึงเด็ก ส่วนใหญ่พอตอกกลับไปไม่กี่คำ ก็จะมองดูเขาปาข้าวของเงียบ ๆ

ยาบำรุงครรภ์และยาบำรุงร่างกายมิเคยขาดแม้แต่มื้อเดียว นางไม่กลัวว่าเขาจะแอบใส่ยาขับครรภ์ลงไป หากเด็กคนนี้เป็นอะไรขึ้นมา นางย่อมลากจงหลงไปตายด้วยกันอย่างแน่นอน ถูกเขาตามรังควานเช่นนี้ทุกวัน หากไม่ดื่มยาก็คงไม่ได้

ช่วงเวลาแรกที่มาถึงเปี้ยนจิงนางเอาแต่ประคองครรภ์มาตลอด จิตใจกระสับกระส่าย มักจะนอนหลับไม่สนิทอยู่เสมอ ความรู้สึกที่จงหลงมีต่อนางช่างวิปริตพิลึกพิลั่น ทั้งที่ถือสาเรื่องความบริสุทธิ์ของนางเป็นยิ่งนัก ถือสาเสียจนไป๋หว่านรู้สึกว่าไร้เหตุผลสิ้นดี ทว่ากลับยังต้องมานอนร่วมเตียงเคียงหมอนกับนางทุกเมื่อเชื่อวัน